Zomertocht 2007 (24-25 augustus)
Een bijzonder weekend in augustus
Het begon erg mooi op die bewuste vrijdagmiddag de 24ste augustus. We hadden de spullen en honden aan boord en we gingen ruim op tijd naar Jachthaven Twellegea (of was het Twellegae ?). Om stipt 16.00 uur waren we er, en dachten de eersten te zijn. Maar nee hoor.. Marga en Caroline waren veel eerder terwijl ze toch bijna half Nederland hebben moeten bevaren alvorens ze er konden zijn. Oftewel: deze opwarmronde hadden ze royaal gewonnen, en de volgende dag geeft dat automatisch het recht om van pole-position te starten.
De barbeque kon starten
Het voornoemde trio had de roosters heet gemaakt en de kolen opgestookt, waarna in een bijzondere optocht vele schalen met ontzettend smaakvol eten onze kant opkwamen. Kipspiezen die 24 uur in de marinade hadden gelegen, garnalen in citroendressing, de mooiste entrecotes, prachtige salades, huisgemaakte huzarensalade en een keur aan zelf gefrabiceerde sausjes. Onder andere de Roquefort-saus oogste heel veel lof, dus let even op: 2 eetlepels citroensap, 6 eetlepels olijfolie, zout, peper, 50gr roquefort, 2 eetlepels slagroom, en een blender doet de rest. Ergens rondom 12 uur 's-avonds werd de bar gesloten. Wij, A3 & Bram dus, gingen als eerste naar bed, het was tenslotte onze 28ste trouwdag en daar wil je graag even bij stil staan. Hier en daar nog even naborrelen en daarna was er rust.
Zaterdagochtend................ 10.00 stipt vertrekken
In verband met het uitgebreide programma van de zaterdag hadden we afgesproken dat we stipt om 10.00 zouden vertrekken. De diverse opstappers Reinier, Eric, Elly , zus en zwager van Ellen, Freek & Anja, waren allen op tijd, dus konden we direct vertrekken. Totdat........... er een hick-up was in de pole-position. Marga en Caroline kregen hun schip niet in beweging want de motor wilde niet starten. Maar niet getreurd, een groot gezelschap van specialisten meldde zich gevraagd en ongevraagd om te helpen dit euvel op te lossen. De variatie van de aangedragen adviezen was heel divers en waren allen te vinden in het spectrum dat begint met "waarom niet gewoon roeien" en eindigde met "doe er een sleepkabel aan, zet hem in de één en laat de koppeling langzaam opkomen". Wat de uiteindelijk gouden-tip is geweest weet ik niet, maar een stevige 20 minuten later snorden we met groot plezier de haven uit richting het IJ. Ook de havenmeester zwaaide ons nog even enthousiast uit, dus dat zat wel goed.
We staken gezamenlijk het IJ over en spoedden ons naar de Nieuwe Herengracht. Een korte stremming (groot tegenliggend sleepverkeer) deed ons besluiten om via de Kromhoutwerf, Artis en het Tropenmuseum naar het Amstelhotel te gaan, om daar over de Amstel weer de route op te pakken. Daar lagen René en Betty ons op te wachten en de stoet werd gezelliger en langer. In rustig tempo afgezakt naar Ouderkerk en daar heeft Harry een fantastische truc laten zien: zwager verdween in het niets en Martine stond plots op de voorplecht. En de volgende "David-Copperfield-truc" lag even verderop: T-bird met Nick en Yvonne sloten zich gelukkig weer aan bij ons op onze reis naar Vinkeveen. Jonard en Sorita volgden even verder en we waren helemaal compleet. De bruggen in Ouderkerk werkten goed mee, en de reis werd vervolgd. Een fantastische optocht met een evenzo fantastisch weer. De zon scheen er lustig op los, de temperaturen stegen en de stemming ging in hetzelfde tempo mee. De conversaties op "kanaal 77" (inmiddels uitgegroeid tot een onmisbaar communicatie-item aan boord van onze schepen) gaven daar duidelijk blijk van. En in Baambrugge/Loenersloot werden we op een uiterst vriendelijk, snelle, en betrouwbare wijze door de 3-bruggetjes geloodst door een even charmante als vakkundige brugwachtster.
De lunchpauze
Vlak voor de brug in Abcoude hadden we een pitsstop ingelast en de brugwachter gevraagd om minimaal een uurtje pauze te nemen. Dit gaf ons de kans om langs de kant te gaan liggen, alwaar Michèle en Ellen dit nautisch gezelschap verraste met diverse broodjes en overheerlijke kalfsvleeskroketten. Hier en daar even wat moeten manoeuvreren om een wat kleiner scheepje er door te laten, maar uiteindelijk verliep het geheel zoals gepland.
De bruggen werden weer bediend, en de reis werd voortgezet. Opgestoomd naar de sluis van Vinkeveen, waar we nogal lang moesten wachten, want er konden (afhankelijk van het formaat) maximaal drie of vier Jan-Van-Gent-Schepen tegelijk geschut worden. Maar na een stevig half uur was ook deze sluis "genomen" en gingen we naar de brug over de Baambrugse Zuwe. We waren te laat, maar de brugwachter deed zijn horloge direct af toen hij een fles heerlijke witte wijn van A3 en een forse financiële donatie van Ananda kreeg aangeboden. Oftewel: absoluut niet omkoopbaar, maar wel behulpzaam als de omstandigheden daartoe de ruimte geven.
De tocht werd voortgezet naar Jachthaven Omtzigt op het Achterbos in Vinkeveen. We werden letterlijk en figuurlijk met open armen ontvangen en de havenmeester legde ons met tussenafstand van maximaal 20 centimeter prima langs de verzorgde kade. Walstroom voor de gewone sterveling, maar voor Marga en Caroline een extra zware kabel, met een speciaal door Nuon/Essent gezekerd circuit. De dames wilden de mislukte pole-position van de zaterdagochtend graag opnieuw claimen voor de zondagochtend.
Ook nu weer het bekende ritueel: borrelen, tenten opzetten, opfrissen, wederom borrelen en bijpraten. Altijd gezellig en altijd weer ontzettend leuk om nog even de dag door te nemen, met de al dan niet sterke verhalen. Sterke verhalen ???? Vlaggenstok die in een boom bleef hangen, een kromme stok incl. vlag die gevonden werd, een omgekochte brugwachter die met een miljoenenbuit de dag afsloot, een krokettenbakker die de dag van zijn leven had, een kademuur die met elektrische boormachines werd gesloopt en ga zo maar door....................
Het diner
Om 19.00 uur naar het restaurant op de jachthaven. Restaurant Boven Water (Eigenaar: Sander) was er helemaal klaar voor, want we hadden als JVG-Captains Club het hele restaurant afgehuurd en konden zo dus zowel het grote terras als het gehele restaurantgedeelte gebruiken. Een unieke plek, een perfect uitzicht op de schepen, een enthousiaste bediening en een bijzonder kundige keukenbrigade. Dit waren de bouwstenen voor de avond, en we kunnen eigenlijk wel stellen dat deze avond een plekje in de top-drie niet zal misstaan. De uitgebreide keuze uit voorgerechten, hoofdgerechten en desserts was iets wat erg gewaardeerd werd en de opmaak was een lust voor het oog. Dus............. was het niet verrassend dat er meerdere waren die aangaven hier zeker nog terug te zullen komen, want dit zijn de plekjes waar je graag wilt vertoeven. Leoniek kwam het gezelschap versterken halverwege de avond en toen waren we dus pas echt compleet.
De voorzitter nam/kreeg het woord en meldde ons dat Frank en Ananda met vlag en wimpel door de ballotage waren gekomen en gaf hen, onder luid applaus, aan dat zij bijzonder welkom zijn binnen deze club. Ook nam de voorzitter al even een voorschot op de 8ste september, ons voorlaatste evenement van dit jaar. Op de 8ste september hebben we weer de beroemde "Amsterdam-dag", die nu is omgedoopt in "Amsterdam-Anders". We zijn die dag voornemens om het evenement tegen de avond te laten starten en daarmee een tocht te organiseren die deels door een verlicht Amsterdam zal gaan.
Er werd vervolgens uitgebreid nageborreld.
Rondom het nachtelijk uur ging een ieder richting zijn/haar schip of hotel en we keken terug op een unieke avond die gezellig was en waar zowel de culinaire- als de weer-goden hun opperste best op hadden gedaan.
Zondag .................. een rustdag, of niet ?
De zondag brak aan in alle rust, totdat: Marga en Caroline Polm ons kennis lieten maken met de overdosis aan stroom die ze gekregen hadden, en die vervolgens direct werd ingezet voor de activiteiten van de boegschroef. Het schip werd met een hoge snelheid een drietal keren om zijn as gedraaid en we stonden hen vanaf de kade hartelijk vaarwel te wensen, want ze hadden tenslotte nog de hele rit naar Arkel voor de boeg. En....... de pole-position hadden ze uiteindelijk toch nog te pakken.
Nel startte de dag met een vrolijk klinkend "everybodie's somebodies fool" en ook nu wisten we het weer: deze dag kon niet meer stuk. Hartverscheurend waren de rituelen toen er op de kade afscheid werd genomen en met de vlag in top vertrok een prachtige stoet van Jan-van-Gent-Sloepen in alle windrichtingen.
Wij gingen met Leoniek, Michèle, Ellen, Reinier, Ernst, Bernard en de kinderen richting de Proostdijsluis om vervolgens naar Amsterdam te gaan over de Waver. Ook die tocht was meer dan de moeite waard, en gedeelten van die tocht zullen we hopelijk nog eens in een weekend-evenement kunnen gaan gebruiken want het was ook nu weer de moeite meer dan waard. Ook hier bleken de sluis/brugwachters niet bestand tegen een voorzitter die met flessen wijn in de hand hen een korte bondige uiteenzetting gaf wat de meerwaarde van customersatisfaction is. Ook nu weer werden alle pauzereglementen overboord gezet en konden we zonder noemenswaardige vertraging door dit mooie stukje Nederland rondvaren.
Dit was dus echt een weekend om met plezier op terug te kijken, en we gaan ervan uit dat volgende evenementen net zo succesvol zullen zijn. Want we streven naar een continue stijgende lijn voor wat betreft de kwaliteit en gezelligheid van dit soort tochten.
Bram
