Rotterdamse havendagen 2005
Een krappe 240 vierkante meters aan Jan-van-Gent sloepen lag op de 3e september afgemeerd in de Leuvehaven van Rotterdam. En dat was dus een stevige 240 vierkante meters aan plezier en een 30-tal enthousiastelingen zorgden voor een bijzondere aanblik. Rondom 14.00 uur verzamelen op de afgesproken plek en inmiddels wordt er altijd wel ergens geroepen : "de bar is open ", het klinkt weliswaar erg uitnodigend, maar al ras blijkt dat zelfs de meest doorgewinterden onder ons niet echt voor 30 stervelingen glazen en wijn aan boord heeft, dus nemen we zelf van alles mee om de stratregische voorraden op peil te houden.
Dit is inmiddels een ritueel waarbij een ieder zich senang voelt en dit bijzondere samenzijn werd na een slordig uur, om kwart over drie, wreed verstoord door een enthousiaste door ons ingehuurde gids, die met ons zijn zieleroerselen wilde delen over het wel-en-wee van de Rotterdamse havens.
Aanvankelijk dachten we dat alles in Rotterdam en haar havens na de verwoestende bombardementen in de 2e wereldoorlog opnieuw was opgezet. Dat is dus ook zo, met uitzondering van onze gids. hij was van ruim voor die tijd, maar wist ons dankzij zijn senioriteit (wijsheid komt immers met de jaren) een boeiend verhaal te vertellen over de geschiedenis van één van de grootste havensteden en ook over zijn betrokkenheid daarbij in het verleden en het heden.
Na een korte en bondige aftrap van onze gids zijn we met een drietal schepen opgestoomd naar de Nieuwe Waterweg en hebben een prima rondleiding gehad van een paar uur door de Rotterdamse havens. Ook de echte bedrijfsmatig gebruikte havens, die overigens niet toegankelijk zijn voor pleziervaart, hebben we aangedaan.
Wij dachten dat we in het geval van: "verboden toegang voor pleziervaart" gewoon even ietwat minder plezierig moesten kijken en serieuze onderwerpen moesten aansnijden om daarmee de toegang tot de haven te legitimeren. 's lands hermandad dacht daar totaal anders over en dus werden wij door de brave dienders teruggewezen naar de grote doorvaart, aldus geschiede.
Vervolgens weer terug in de Leuvehaven (de gids wees ons terecht en meldde dat het de bierhaven was) om kort daarna op te stomen naar de city-marina van Rotterdam. Daar werden we door een speciaal ontvangst-commitee ontvangen met live muziek (freddy-fender-imitaties en een frans-bauer-b-keus-repertoire)om na een anderhalf uur de kade op te gaan naar het zojuist geopende "Cafe-Rotterdam".
Een absolute aanrader! Wij kwamen op de dag na de opening waardoor we verzekerd waren van een enthousiast stel obers en min-of-meer gegarandeerd waren dat het voedsel niet over de uiterste houdbaarheidsdatum heen was. Kortom....... een simpel maar goed menu. Maar .... al snel kwamen we tot de ontdekking dat we met ons kleine maar o zo selecte gezelschap de witte wijn voorraad van het restaurant dusdanig geplunderd hadden dat er over gegaan moest worden naar een andere wijn. Maar ja ....... that's all in the game wanneer de avond lang & gezellig is en het gezelschap meer dan bijzonder is.
Speciaal voor deze avond had het bestuur van onze club een spectaculair vuurwerk bij het desert geregeld. Het was fenomenaal en ook de Rotterdamse burgerij heeft bovenmnatig kunnen genieten van deze door ons bestuur aangeboden geste. Chapeau !
Maar.......aan al het goede komt ook echt eens een eind, dus rondom het nachtelijk uur hebben we dit restaurant moeten verlaten om vervolgens terug te keren naar de boten, het maritiem-hotel en of het huisadres voor die leden die de volgende dag weer andere verplichtingen hadden.
Terug kijkend op zo'n dag kan je slechts denken: ............ wanneer is de volgende Jan van Gent dag om vervolgens met een gummetje je agenda voor die dag helemaal schoon te vegen, want dat mag en wil je niet missen
Bram Troost
